Human Rights European Court Advisory Opinion: Pros and Cons / ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს საკონსულტაციო დასკვნა - შუქ-ჩრდილები

Ioseb Kelenjeridze

Abstract


This study explores Legal Aspects of Advisory Opinion which is one of the functi ons of the European Court of Human Rights. The study describes positi ve as well as those problemati c issues of Advisory Opinion which have been outlined in Protocol No.16 to the Conventi on on the Protecti on of Human Rights and Fundamental Freedoms. The aforementi oned topic has not yet been explored from a legitimate perspective.

The functi on of Advisory Opinion, as proposed by the European Court of Human Rights, is to provide a legal guideline since a politi cal body may not properly decide a legal issue. Provision of an Advisory Opinion to the highest nati onal jurisdicti ons relati ng to pending cases, as a novelty introduced by Protocol No.16, may itself limit the independence of and cause the impact on nati onal courts.
Apart from that, the European Court of Human Rights may itself be impacted by its Advisory Opinion as a decision of national courts could be appealed to the European Court of Human Rights.
Ratification of Protocol No.16, therefore, reduces the level of independence of national jurisdictions.
This study aims to analyze those risks within the scienti fi c level in context of legal measurement.

წინამდებარე თემა ეძღვნება ევროპული სასამართლოს ერთ-ერთი ფუნქციის - საკონსულტაციო დასკვნის გაცემის სამართლებრივ ასპექტებს. სტატიაში ყურადღება გამახვილებულია საკონსულტაციო დასკვნის როგორც დადებით, ასევე იმ პრობლემატურ საკითხებზე, რომლებიც კონვენციის მე-16 დამატებით ოქმში იქნა გაცხადებული.
სასამართლოს საკონსულტაციო დასკვნის ფუნქცია, რასაც კონვენცია გვთავაზობს, წარმოადგენს გზამკვლევს სამართლებრივ საკითხებში, ვინაიდან პოლიტიკურმა ორგანომ შეიძლება სწორად ვერ გადაწყვიტოს სამართლებრივი საკითხი. რაც შეეხება კონვენციის მე-16 ოქმით შემოტანილ სიახლეს - საქმის გადაწყვეტის პროცესში საკონსულტაციო დასკვნის გაცემას ეროვნული
უმაღლესი იურისდიქციებისათვის - აღნიშნულმა შეიძლება შეზღუდოს ეროვნული სასამართლოების დამოუკიდებლობა და ისინი მოექცნენ სტრასბურგის სასამართლოს საკონსულტაციო დასკვნის გავლენის ქვეშ.
ამასთანავე, შეიძლება სტრასბურგის სასამართლო აღმოჩნდეს თავის მიერ გაცემული საკონსულტაციო დასკვნის მძევალი, ვინაიდან ეროვნული სასამართლოების მიერ საკონსულტაციო დასკვნის საფუძველზე მიღებული გადაწყვეტილება შესაძლებელია შემდგომში სტრასბურგის სასამართლოში გასაჩივრდეს.
მაშასადამე, აღნიშნული ოქმის რატიფიკაცია ამცირებს ეროვნული იურისდიქციების დამოუკიდებლობის ხარისხს. აღნიშნული საკითხი ლეგიმეტრიული თვალსაზრისით ჯერ-ჯერობით არ არის სათანადოდ შესწავლილი და გამოკვლეული. წინამდებარე სტატია წარმოადგენს, სამართლებრივი მართლმზომელობის კონტექსტში, ამ რისკების მეცნიერულ დონეზე გაანალიზებას.


Full Text:

PDF

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Copyright (c) 2019 Ioseb Kelenjeridze

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License.

© 2019. All Rights Reserved / ყველა უფლება დაცულია.